in Dutch
De achterliggende thematiek van mijn werk is het kunstwerk zelf. Het is een onderzoek naar de wetmatigheden achter de door het werk opgeroepen geënsceneerde werkelijkheid en haar ogenschijnlijke illusie. Als voormalig technisch natuurkundige ben ik gefascineerd door de vraag wat ten grondslag ligt aan de kunstbeleving, wat het is dat het werk betekenis geeft, bestaansrecht zelfs, en met welke consequenties? Bestaat een werk uit meer dan perceptie of zit het te allen tijde gevangen in haar context?
Geobsedeerd door deze academische vragen voel ik de behoefte, bijna de verplichting, om een zelfverwijzend speelveld van de werkelijkheid te creëren. Het werk wordt geïntegreerd in de heersende realiteit, zodat het moment van perceptie onderzocht kan worden en er transformatie van beleving mogelijk is. In de diffuse transitie naar de transcendente kunstruimte wordt iedereen speler en medeplichtige in een obscuur wetenschappelijk experiment naar betekenis en waarheid.
Naast de meer recursieve vragen over het hoe en waarom, tracht ik de waargenomen fysieke wereld in twijfel te trekken en het metafysische van het hier en nu voelbaar te maken. Hierbij laat ik me leiden door de dialectiek van toeval en lot, chaos en orde, actie-reactie, en de eerder genoemde schijn en werkelijkheid. Een integraal onderdeel is mijn honger naar kennis over de kosmos en de cognitieve positie van de mens en het kunstwerk hierin. In de absorptie van deze informatie ontvlamt mijn creatieve proces en ontstaat de behoefte om te participeren.
Mijn streven is om beide vraagstellingen samen te laten komen in het uiteindelijke werk, een werk dat haar eigen bestaansrecht becommentarieerd als die van haar ondervrager. Dit resulteert soms in een bijna onmogelijke opdracht aan mezelf, waarbij voor mijn gevoel het slagen en falen heel dicht bij elkaar liggen.
Mijn werkwijze is vaak conceptueel met een voorkeur voor een minimalistische beeldtaal die in de traditie staat van kunstenaars uit de klassieke- en neo-avantgarde. De keuze voor een specifiek medium vindt plaats op basis van het onderhavige concept en het moment. In dit moment zit het alles en het niets als een oneindige en onvatbare singulariteit.
The underlying theme of my work is the work itself. It is a research into the inner workings of the work’s induced staged reality and its apparent illusion. As former physicist, I am intrigued by what it is, that creates the experience, gives the work its meaning, its existence, and with what consequences? Does it exist through more than perception, or is condemned to be caught in its own context at all times?
Fascinated by these seemingly academic questions, I feel the urge, almost obliged, to carefully construct a self reflecting playground of the real. In the diffuse transition towards the transcendental art space, all parties become actor and reactor in an obscure scientific experiment for understanding and truth. This sometimes results in almost impossible assignments to myself, in which I feel that failing or succeeding are closely related to each other.
Besides these more recursive questions that focus on the how and when, the metaphysical of the here and now is tried to be made tangible and the observed physical world in doubt. In this I let myself be governed by the dialectic of chance and destiny, chaos and order, action reaction, and the forementioned appearance or reality. An integral part of this process is my hunger for knowledge on the cosmos and man’s conscious position in it. It is in the absorption of concepts that my creative process is fuelled and my need to participate arises.
My working methods are frequently conceptual with a tendency towards a more minimalistic visual language of artists from the traditional and neo avant-garde. A particular medium can in principle be anything, and it is chosen through the concept and in the moment. In this moment is everything and nothing, as an infinite and intangible singularity.